ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ Β' ΜΕΡΟΣ

Ώστε, λοιπόν, ο χώρος, το διάστημα, είναι πλήρες, ενώ το κενό δεν είναι τελικά παρά ψευδαίσθηση. Η επιστήμη όμως έχει κάνει ακόμα ένα μεγάλο, εκπληκτικό, άλμα, διαπιστώνοντας ότι αυτό το διαστημικό πλήρες δεν είναι κάτι νεκρό και μηχανικό, αλλά ζωή και νοημοσύνη. Γι΄αυτό του έδωσαν ονόματα όπως Νους της Φύσης ή Νους του Θεού.

Αφήνουμε για την ώρα αυτή την ανακάλυψη, για να δούμε μία εξίσου σπουδαία διαπίστωση στην οποία οδήγησαν τα πειράματα.

Το πρώτο είναι το πασίγνωστο πλέον πείραμα με το σωματίδιο φωτονίου, το οποίο συμπεριφέρεται διαφορετικά, ή μεταμορφώνεται, άλλοτε δηλαδή ως σωμάτιο και άλλοτε ως κυμάτιο, ανάλογα με τον παρατηρητή, εν προκειμένω του ερευνητή επιστήμονα. Τι δείχνει αυτό το πείραμα; Την ισχύ της ανθρώπινης συνειδητότητας στη συμπεριφορά και στη διαμόρφωση της ύλης.

Το δεύτερο πείραμα έχει ως εξής: Σ΄ένα κενό σωλήνα εισήγαγαν μερικά φωτόνια. Αυτά σκορπίστηκαν σε τυχαίες, ανάκατες, θέσεις μέσα στο σωλήνα. Στη συνέχεια εισήγαγαν στον ίδιο σωλήνα ανθρώπινο DNA. Αμέσως τα σωματίδια διευθετήθηκαν σε ένα συγκεκριμένο σχηματισμό. Αν το DNA αφαιρεθεί, ο σχηματισμός των φωτονίων παραμένει.

Συμπέρασμα: Το ανθρώπινο DNA επιδρά στο υλικό του κόσμου.

Με τα δύο παραπάνω πειράματα, έχουμε την απόδειξη της ανθρώπινης επίδρασης πάνω στην ύλη, στον κόσμο, στη φύση.

Χρειάζεται να θυμίσουμε τι λέει η Διδασκαλία σχετικά μ΄αυτό το ζήτημα; Ολόκληρη η Διδασκαλία διατρέχεται από την επισήμανση της απόλυτης ευθύνης του ανθρώπου για όλα τα κοσμικά φαινόμενα και γεγονότα, για την ίδια τη μοίρα του κόσμου αυτού και, κατά συνέπεια, και της ίδιας της ανθρωπότητας.

Τονίζεται κυρίως η αλληλεπίδραση και αλληλουχία της ανθρώπινης ενέργειας και των στοιχείων της φύσης. Για παράδειγμα, επισημαίνεται η διασύνδεση μεταξύ του πυρός του ανθρώπου και του υπογείου πυρός του πλανήτη. Ξανά και ξανά υποδεικνύεται το πώς οι εκρήξεις μαύρου πυρός της οργής προκαλούν διέγερση του υπογείου πυρός με συνέπειες σεισμούς ή εκρήξεις ηφαιστείων. Θυμάστε το πικρό, καυστικό σχόλιο: «Αλλά τι τα νοιάζει τα δίποδα αν στην άλλη άκρη του πλανήτη ξεσπάσει μια καταστροφική φλόγα;»

Η Διδασκαλία της Ζωντανής Ηθικής δηλώνει ότι ο άνθρωπος ευθύνεται για τις κλιματολογικές, γεωλογικές, περιβαλλοντολογικές συνθήκες αυτής της σφαίρας, την οποία τόσο σοφά οι αρχαίοι θεωρούσαν ως ένα μεγάλο Ζώο. Αυτό το πανέμορφο, φιλόξενο Ζώο, το οποίο οι εκπρόσωποι της Μαύρης Εποχής λεηλάτησαν, μόλυναν και κακοποίησαν παντοιοτρόπως. Κι όμως εκείνο εξακολουθεί να μας κουβαλάει, πληγωμένο και άρρωστο πολύ: «Ο πλανήτης νοσεί πολύ σοβαρά. Χρειάζονται επειγόντως μέτρα εξυγίανσής του», έχει προειδοποιήσει η Διδασκαλία εδώ και δεκαετίες, σε εποχές μάλιστα που η λέξη «Οικολογία» δεν έχει καν προφερθεί και κανείς δεν ασχολείτο με αυτό το ζήτημα. Σήμερα όμως όλοι γνωρίζουν σε κάποιο βαθμό το πρόβλημα και υπάρχει διάχυτη ανησυχία.

Στην πραγματικότητα η εξυγίανση του πλανήτη ισούται με την εξυγίανση της ανθρώπινης συνειδητότητας. Διότι, όπως η ίδια η επιστήμη έχει φτάσει πλέον στο σημείο να αντιληφθεί, η συνειδητότητα είναι ο δημιουργός όλων των πραγμάτων και όλων των καταστάσεων. Στην ουσία, δεν υπάρχει παρά μόνο συνειδητότητα, καταστάσεις συνειδητότητας.

Ιδού ένας ορισμός από επιστημονικά χείλη: «Το Πεδίο, η Θεϊκή Μάτριξ, είναι το αγνό διάστημα όπου αρχίζουν όλα τα πράγματα: ένα Περιέχον, μια Γέφυρα, ένας Καθρέφτης.»

Είναι Περιέχον, γιατί περιέχει τα πάντα -όλες τις καταστάσεις και γεννήματα της συνειδητότητας. Είναι Γέφυρα, γιατί συνδέει τα πάντα. Είναι Καθρέφτης, γιατί καθρεφτίζει, αντανακλά, κάθε συναίσθημα, σκέψη, πρόθεση ή επιθυμία. Αυτές οι ενέργειες από τον εσωτερικό χώρο γένεσής τους, μέσω του αγωγού του Πεδίου, οδηγούνται στον εξωτερικό κόσμο, τον οποίο διαμορφώνουν ανάλογα με την ποιότητά τους και τη δυναμική τους.

Ερώτημα: Ποιος είναι ο ισχυρότερος ενεργειακός παράγοντας, ο πιο δυναμικός στα αποτελέσματά του;

Λοιπόν, η επιστήμη κατέχει την απάντηση, η οποία στηρίζεται σε ακριβείς μετρήσεις: το όργανο που παράγει το πιο ισχυρό ηλεκτρομαγνητικό ρεύμα είναι η καρδιά. Το ενεργειακό της πεδίο είναι 5.000 φορές ισχυρότερο από εκείνο του εγκεφάλου.

Και τι είδους είναι η ενέργεια που εκλύεται από την καρδιά; Είναι το συναίσθημα. Το συναίσθημα είναι σύνθετο: αίσθημα, συγκίνηση, και μαζί σκέψη. Η καρδιά είναι επίσης η έδρα των πιστεύω μας, των πεποιθήσεών μας. Καθένας όμως αντιλαμβάνεται εύκολα ότι τα πιστεύω μας είναι κατασταλαγμένες σκέψεις ποτισμένες με αισθήματα. Αφού, λοιπόν, το συναίσθημα εδρεύει στην καρδιά, και η καρδιά παράγει το ισχυρότερο ενεργειακό πεδίο, είναι προφανές ότι το συναίσθημα είναι η πιο ισχυρή ενέργεια. Αυτά είναι διαπιστώσεις της σύγχρονης επιστήμης.

Τι διδάσκει η Άγκνι Γιόγκα; Ακριβώς, ότι το συναίσθημα θα είναι πάντα ανώτερο της λογικής. Με άλλα λόγια, η λειτουργία της καρδιάς υπερέχει εκείνης του εγκεφάλου.

Στην Καρδιά έχουμε αφιερώσει πρόσφατα άρθρα, έτσι δεν θα επεκταθούμε στο θέμα σήμερα. Εξάλλου, τι να πρωτοπεί κανείς γι΄αυτό το μέγιστο των θεμάτων; Η Διδασκαλία έχει δώσει ένα ολόκληρο βιβλίο με τον τίτλο Καρδιά. Οι αναφορές όμως σε κάθε τόμο της είναι εξαιρετικά πολυάριθμες. Δεν είναι καθόλου παράξενο, αφού η Άγκνι Γιόγκα είναι η Γιόγκα της καρδιάς. Χωρίς τη συμμετοχή του αισθήματος της καρδιάς, τίποτε μεγάλο δεν μπορεί να επιτευχθεί. Για τον απλό λόγο ότι μόνο το αίσθημα της καρδιάς παράγει ποιότητα. Χωρίς αυτό το πυρ, οποιαδήποτε διαβεβαίωση, προσευχή ή μάντρα είναι απλώς χαλκός ηχών και κύμβαλον αλαλάζον.

Μιας και είμαστε σ΄αυτό το ζήτημα, ας θυμηθούμε μερικές βασικές δηλώσεις της Διδασκαλίας για την καρδιά:

Η καρδιά είναι η εστία της συνειδητότητας.

Η καρδιά είναι το όργανο που μας ενώνει με τον κόσμο και με καθετί που υπάρχει.

Η καρδιά είναι το μέσον για κάθε επιτυχία.

Η καρδιά, άπαξ και πυροδοτηθεί, ανάβει όλα τα τσάκρα (ενεργειακά κέντρα).

Η καρδιά είναι ο σίγουρος, αλάθητος, συντομότατος δρόμος.

Ας κλείσουμε με κάτι όμορφο και πολύ δυνατό που αφηγείται ο Gregg Braden. Σε μια από τις επισκέψεις του σ΄ένα Θιβετιανό μοναστήρι, ρώτησε τον Ηγούμενο ποια είναι η ενοποιός ουσία του Κόσμου. Και ήρθε η απλή, καταλυτική απάντηση: «Η συμπάθεια» (Compassion).

Η απάντηση μπορεί ν΄ακούγεται απλή, δεν είναι όμως καθόλου απλοϊκή. Είναι εκπληκτική στην απλότητα, στη βαθύτητα και στην αλήθεια της. Η λέξη μπορεί να αποδοθεί και ως «συμπόνια», αλλά η απόδοση αυτή την περιορίζει. Ας μη βιαστεί κανείς να προσπεράσει με ελαφρότητα την απάντηση του μοναχού. Η λέξη «συμ-πάθεια» σημαίνει «πάσχω μαζί», όχι απλώς συμπονώ. Το ρήμα πάσχω δεν έχει την έννοια του κακώς έχειν, έχει και θετική και αρνητική σημασία. Επομένως, δηλώνει αλληλουχία, αλληλεπίδραση, ενότητα. Κατ΄ουσίαν σημαίνει αγάπη -το να νιώθεις την ενότητά σου με τον Κόσμο, με παν ό,τι υπάρχει. Συμπάθεια σημαίνει συνταύτιση. Αλήθεια, υπάρχει πιο αληθινή αγάπη από την συνταύτιση;

Αυτή η συμπάθεια-συνταύτιση-αγάπη είναι μόνο μια αισθηματολογία ή ένα ουσιαστικό γεγονός στον Κόσμο;

Μένει να το δούμε, όχι μέσα από το πρίσμα των Ιερών Κειμένων αλλά μέσα από την επιστημονική έρευνα.

AGNI YOGA HELLAS, 12/4/2011.