Σάββατο, 30 Απριλίου 2016

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ΤΑ ΧΑΝΕΙΣ ΟΛΑ


«εδώ παπάς, εκεί παπάς, που είναι ο παπάς;»

Ο ΠΑΠΑΤΖΗΣ!





Τα ζώα διαφέρουν από τα φυτά έχοντας την δυνατότητα να κινούνται… Ο άνθρωπος διαφέρει από το ζώο έχοντας την δυνατότητα να ενεργήσει συνειδητά, την δυνατότητα να πράξει. Δεν μπορούμε να το αρνηθούμε αυτό και βλέπουμε ότι αυτός ο ορισμός ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις. Παρέχει την δυνατότητα να ξεχωρίσει ο άνθρωπος από μια σειρά άλλων όντων που δεν διαθέτουν τη δυνατότητα της συνειδητής πράξης και ταυτόχρονα να διαχωριστεί ανάλογα με το βαθμό συνειδητότητας των πράξεών του.

Χωρίς καμμία υπερβολή μπορούμε να πούμε ότι όλες οι διαφορές που μας εντυπωσιάζουν ανάμεσα στους ανθρώπους μπορούν να αναχθούν στις διαφορές συνειδητότητας των πράξεών τους. Οι άνθρωποι μας φαίνονται τόσο διαφορετικοί ακριβώς επειδή οι πράξεις μερικών απʼ αυτούς είναι κατά την γνώμη μας βαθειά συνειδητές, ενώ οι πράξεις άλλων είναι τόσο ασυνείδητες, πιο ασυνείδητες και από μιάς πέτρας, η οποία αντιδρά τουλάχιστον σωστά στα εξωτερικά φαινόμενα. Το πρόβλημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι ένας και ο αυτός άνθρωπος εκδηλώνει παράλληλα με αυτό που εμφανίζεται σε μας σαν πλήρως συνειδητές πράξεις θελήσεως, άλλες, τελείως ασυνείδητες μηχανικές αντιδράσεις ζώου. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ο άνθρωπος μας εμφανίζεται ως ένα εξαιρετικά περίπλοκο ον…

Στην προσωπική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή, στην πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη, την φιλοσοφία και την θρησκεία, όλα «συμβαίνουν», από την αρχή ως το τέλος, κανένας δεν μπορεί να «πράξει» οτιδήποτε. ..

Για να πράξει κανείς είναι απαραίτητος ένας πολύ υψηλός βαθμός της γνώσης και του «είναι». Οι συνηθισμένοι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν τί σημαίνει «πράξη» διότι, στην περίπτωσή τους και σε καθετί γύρω τους, όλα «συμβαίνουν» και όλα πάντοτε «έχουν συμβεί». Εντούτοις, ο άνθρωπος μπορεί να «πράξει».

Ένας άνθρωπος που κοιμάται δεν μπορεί να «πράξει». Σε αυτόν, τα πάντα συμβαίνουν στον ύπνο. Εδώ δεν εννοούμε τον ύπνο με την κυριολεξία του οργανικού μας ύπνου, αλλά με την έννοια μιας κατάστασης συνειρμικής ύπαρξης. Πρώτα απʼ όλα πρέπει να ξυπνήσει. Έχοντας ξυπνήσει, θα δει ότι όντως έτσι όπως είναι δεν μπορεί να «πράξει». Θα πρέπει να πεθάνει θεληματικά. Κι όταν «πεθάνει», τότε μπορεί να «ξαναγεννηθεί». Αλλά, το ον που μόλις γεννήθηκε πρέπει να μεγαλώσει και να μάθει. Κι όταν μεγαλώσει τότε θα μπορεί να «πράξει»…

Γεώργιος Γεωργιάδης (Γκουρτζίεφ).  

Απόψεις από τον Kόσμο τού Πραγματικού (Views from the Real World). Ελληνική έκδοση: Πύρινος Κόσμος.