Κυριακή, 3 Ιανουαρίου 2016

ΑΥΤΑ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥΣ



Όλοι μαζί βάζουν ένα "χεράκι", για ν' αποπροσανατολίσουν και να μπερδέψουν τον κόσμο.

Δεν είναι τυχαία δηλαδή μερικά γεγονότα, τα οποία συμβαίνουν συμπτωματικά την ώρα ακριβώς που βολεύει τη Διαπλοκή.

Δεν είναι τυχαίο που η Τζούλια του Σειρηνάκη τα "βγάζει" όταν υπάρχει θέμα με το ΔΝΤ.

Δεν είναι τυχαίο που σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα άνευ βαθμολογικής αξίας ο Μαρινάκης άνοιξε "κόντρα" με τον Βαρδινογιάννη, προκειμένου να χωριστούν οι Έλληνες σε "πράσινους" και "κόκκινους".

Τώρα, στην εποχή που οι Αμερικανοί χρειάζονται την αλλαγή των νόμων περί μετανάστευσης, δεν μπορεί να είναι τυχαίο που η ΑΝΕΚ του Βαρδινογιάννη ήταν εκείνη, η οποία μετέφερε τους λαθρομετανάστες από την Κρήτη στην Αθήνα.

Υπάρχουν συμφέροντα, που μεταφέρουν λαθρομετανάστες από τα Χανιά του Μητσοτάκη στη Νομική του Γιωργάκη.

Κατάλαβε ο αναγνώστης το νόημα το κειμένου;

Δεν το γράψαμε, για να κατηγορήσουμε μια συγκεκριμένη οικογένεια σε σχέση με κάποιες άλλες.

Απλά η ιστορία αυτής της οικογένειας είναι η οικονομική "πτυχή" του καθεστώτος της μεταπολίτευσης. Αυτή η οικογένεια είναι οργανικό μέρος του αμερικανόδουλου "καθεστώτος", που κυβερνά την Ελλάδα …

Η οικογένεια, η οποία δίνει τον "ρυθμό" στη Διαπλοκή και τη συνδέει απόλυτα με την εξουσία …

Η οικογένεια, η οποία ενεργεί, αλλά από τις ενέργειές της επωφελείται το σύνολο της Διαπλοκής. Δεν μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά το καθεστώς στην Ελλάδα.

Έπρεπε το ίδιο το καθεστώς να φτιάξει την οικονομία των χορηγών του, για να επιβιώνει το ίδιο.

Έπρεπε όμως να τη φτιάξει, σεβόμενο δήθεν την έννοια της ελεύθερης αγοράς και της Δημοκρατίας.

Η ελληνική κοινωνία, επειδή είναι πιο πολύπλοκη από την αιγυπτιακή, για παράδειγμα, απαιτούσε στην "εξίσωσή" της πιο πολλές "μεταβλητές", για να παραχθεί το ίδιο "αποτέλεσμα". Απαιτούσε τη συνέργεια περισσοτέρων προσώπων, για να ελεγχθεί το ίδιο απόλυτα.

Αν στην Αίγυπτο μπορούσε ο ίδιος Μουμπάρακ να είναι ταυτόχρονα πολιτικός και οικονομικός παράγοντας του ίδιου καθεστώτος, αυτό δεν μπορούσε να γίνει στην Ελλάδα με τον Μητσοτάκη ή τον Παπανδρέου.

Επειδή όμως καί στις δύο περιπτώσεις το ζητούμενο ήταν το ίδιο, πρόσθεσαν και τους Βαρδινογιάννηδες.

Το οικονομικό "πρόσωπο" του Μητσοτακοπαπανδρεϊκού καθεστώτος είναι οι Βαρδινογιάννηδες. Ακόμα και οι υπόλοιποι διαπλεκόμενοι είναι "Βαρδινογιάννηδες".

Είναι "δορυφόροι" μιας συγκεκριμένης κατάστασης, η οποία έχει χτιστεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, για να εξυπηρετεί τον συγκεκριμένο σχεδιασμό. Η τράπεζα Πειραιώς και οι διάσπαρτοι υπάλληλοί της, που μας έβαλαν στο ΔΝΤ, δεν ενεργούν μόνον για τους Βαρδινογιάννηδες, αλλά και για όλους τους υπόλοιπους "Βαρδινογιάννηδες".

Γι' αυτόν τον λόγο κάναμε και ιδιαίτερη ανάλυση σε θέματα συμπεριφοράς των μελών της οικογένειας.

Οι Βαρδινογιάννηδες γι' αυτόν τον λόγο είναι απαραίτητοι κι αναντικατάστατοι για τους Αμερικανούς.

Δεν τους είναι απαραίτητοι για τις γνώσεις τους ή τις επιχειρηματικές τους ικανότητες …

Είναι απαραίτητοι γι' αυτά που κάποιος άσχετος θα εντόπιζε ως μειονεκτήματά τους …

Είναι απαραίτητοι για την ακοινωνησία τους, τις απειλές και τα γρυλίσματά τους.

Είναι απαραίτητοι, γιατί προστατεύουν το "πλαίσιο" της Διαπλοκής …

Είναι απαραίτητοι, για να λειτουργούν ως οι σκληροί κι αδίστακτοι Capo της συμμορίας.

Είναι τα "μαντρόσκυλα" του καθεστώτος. Έχουν την τεχνογνωσία των σκληρών ορεσίβιων συμμοριτών, οι οποίοι διατηρούν τη συμμορία των διαπλεκομένων συμπαγή και τρομοκρατημένη …Συμπαγή, σαν να προέρχεται κατ’ ευθείαν από τα Ζωνιανά.

Αυτό "αγόραζαν" οι Αμερικανοί και το καθεστώς από τους Βαρδινογιάννηδες. Στη "μαλθακή" μεγαλοαστική τάξη των Αθηνών έδιναν τα αυθεντικά σκληρά χαρακτηριστικά ορεσίβιων.

Τη φυσική κοινωνικότητα της αστικής τάξης την "έσπαζαν" με την ακοινωνησία εκείνων, τους οποίους έβαζαν επικεφαλής της.

Τη "μάντρωναν" με τους πιο σκληρούς του είδους τους.

Τα αστεία τέλειωναν εκεί όπου άρχιζαν τα γρυλίσματα των Capo. Μέσω των Βαρδινογιάννηδων, ό,τι αποφασίζουν αυτοί, οι οποίοι ελέγχουν την εξουσία, φτάνει ατόφια και στο τελευταίο μέλος της συμμορίας.

Είτε λέγεσαι Μπόμπολας είτε Λάτσης είτε Λαμπράκης, θα κάνεις αυτά, τα οποία θα σου "γρυλίσουν" οι Βαρδινογιάννηδες, άσχετα αν αυτά, τα οποία θα σου πουν, δεν είναι δικές τους σκέψεις και επιλογές.

Θα το κάνεις, γιατί δεν θέλεις να τους έχεις "πίσω" σου. Την τέχνη του "επιχειρείν" ποτέ δεν την κατέκτησαν, αλλά την τέχνη του "τρομοκρατείν" ποτέ δεν την ξέχασαν.

Με αυτήν την "τέχνη" ως εφόδιο ξεκίνησαν την πορεία τους από την Κρήτη και με αυτήν τη συνεχίζουν.

Όποιος θυμάται τον αδερφό τους στο Ρέθυμνο, καταλαβαίνει ακριβώς τι λέμε. 

Ο άνθρωπος εκείνος μπήκε στην τρίτη χιλιετία σε συνθήκες Φαρ Ουέστ.

Μόνον το άλογο του έλειπε, εφόσον τα όπλα του τα είχε όλα ζωσμένα πάνω του.

Εκείνος λοιπόν ο ιδιόμορφος και μονίμως ερειστικός άνθρωπος δεν ήταν διαφορετικός από τα υπόλοιπα αδέρφια του. Απλά, η προκλητικά βίαιη συμπεριφορά του, επειδή εκδηλωνόταν σε μια μικρή πόλη, ήταν ορατή και άρα "αποκαλυπτική" για το πώς περίπου φέρονται τα αδέρφια του στα κλειστά σαλόνια της πρωτεύουσας.

Με αυτόν τον τρόπο πάντα λειτουργούσαν οι Βαρδινογιάννηδες. Μπορεί στο ένα χέρι να κρατούσαν μια πένα Mont Blank, για να υπογράφουν επιχειρηματικές συμφωνίες, αλλά στο άλλο είχαν πάντα ένα όπλο.

Το σαλάμι κάποτε μπορεί να το βγάλουν από το μαξιλάρι αλλά το όπλο ποτέ.

Με αυτό το όπλο ελέγχουν όλους τους "Βαρδινογιάννηδες" της Διαπλοκής …

Τους λοιπούς διαπλεκόμενους, που είναι μαθηματικά βέβαιον ότι εκτός όλων των άλλων είναι και οι "ταμίες" του καθεστώτος της μεταπολίτευσης.

Δεν έκλεβαν μόνον για τους εαυτούς τους. Έκλεβαν για το σύνολο της πολιτικής εξουσίας.

Έκλεβαν για το σύνολο του κομματικού παρακράτους. Μοίραζαν στα κόμματα μέρος των κλοπιμαίων σαν χορηγίες και μοίραζαν στους ίδιους κομματάρχες ως μυστικές καταθέσεις.

Ο ένας εκβίαζε τον άλλο και το καθεστώς αποκτούσε τη μονολιθικότητα ενός καθεστώτος τύπου Μουμπάρακ. Αυτό το καθεστώς είναι τώρα που απειλείται.

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, δεν απειλείται με κατάρρευση το δήθεν πολυκομματικό σύστημα της μεταπολίτευσης.

Αυτό, το οποίο απειλείται, είναι το "καθεστώς" της μεταπολίτευσης, που, παίζοντας το παιχνίδι του "Παναθηναϊκού" με τον "Ολυμπιακό", δημιουργούσε ένα καρτέλ εξουσίας και πλούτου, το οποίο έδινε το "πρωτάθλημα-εξουσία-πλούτο" σε συγκεκριμένες οικογένειες, τις οποίες είχαν "διορίσει" οι Αμερικανοί.

Fnous Fnous