Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ : ΕΠΙ – Δ – ΑΥΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ




Η επιλογή των αρχαίων ιερών γινόταν με βαθύτατη γνώση του ουρανο-γήινου μαγνητισμού και των σημείων μείζονος εστιάσεώς του.

Αλλά και η σημαντική ονοματοποΐα των ιερών είναι άκρως χαρακτηριστική.

Η «Επίδαυρος» σημασιοδοτείται από δύο φαινομενικώς αντίθετα αλλά συγκλίνοντα μεγέθη:

- Απ’ το ιερό θεραπευτήριο του Ασκληπιού, γιού του Απόλλωνος.

- Και απ’ το θεατρικό θεραπευτήριο του Διόνυσου.

Γι’ άλλη μιά φορά, όπως και στους Δελφούς, Απόλλωνας και Διόνυσος συλλειτουργούν, γιά λόγους νομοτελειακής αναγκαιότητος.

Κι αυτοί οι δύο αμφίδρομοι Θεϊκοί κύκλοι συνάδουν στον τοπωνυμικό καθορισμό της «Επιδαύρου».

Ένα απ’ τα φωτεινότερα σύμβολα του Απόλλωνα είναι εκείνο του «Τρίποδος» που, όπως επαναληπτικά έχουμε επισημάνει, αφορά το τρίγωνο του «Ωραίου – Αληθούς – Αγαθού».

Ο Διόνυσος, εξάλλου, είναι ο Αρχηγέτης της Τραγωδίας και των * Θεάτρων *, το σημαινόμενο των οποίων δεν είναι άλλο από τη * Θέα τριών * : Ωραίου - Αληθούς - Αγαθού αλλά και των τριών κόσμων : Αισθητού, Λεπτοφυούς, Πύρινου.

Δύο Αδελφικές, συνεπώς, Θεότητες συμβάλλουν στην τριγωνο – αυρική επισήμανση της Επι - Δ – αύρου, δηλαδή της Επί του «Δ» Αύρας.

Επί – Δ – Αύρα : Επί – «Δ» ( Τετρακτυΐας) – Αύρα.

Γιατί δεν νοείται ουσιαστική θεραπεία έξω απ’ την αυρική επιρροή του Τετρακτυΐκού τριγώνου του «Ωραίου – Αληθούς – Αγαθού», οι ρίζες του οποίου διακλαδώνονται και στους τρεις κόσμους.

Και ο «Παιήων, Ιήιος» Απόλλων (με τον θεραπευτή γιό του Ασκληπιό) και ο «Αστέριος» Διόνυσος (με το θεατρικό του θεραπευτήριο) γνώριζαν άριστα την τριδύναμη (σωματικο-ψυχο-πνευματική) : 

ΕΠΙ – Δ – ΑΥΡΙΚΗ θεραπεία. 

- Ενωδών - 
Ση-Μαντική Β’
Αθήνα 1991